Ondanks het nog steeds in mijn nek hijgende eindwerk toch even wat tijd nemen voor een Astorupdate. Het manneke is begot al 9 weken oud.
Astor begon zijn leven als een zeer rustige en contente baby. Zelfs een beetje te rustig. Zijn zuiders geel tintje bleek zo een kalmerend effect op hem te hebben dat hij na anderhalve dag thuis terug in het hospitaal belandde voor een langdurige zonnebankkuur. Eens hij zijn bleker kleurtje terugkreeg werd hij stillekens aan wel wat actiever. Ondertussen was de kleine vent wel zodanig afgevallen dat moeder aan het afkolfmachien vloog en er met spuitjes moest bijgevoed worden. Het duurde echter nog wel een tijdje vooraleer hij voldoende energie had om alle voedingen terug zelf te drinken. Eens de smaak te pakken was hij echter vertrokken en proberen we nu borstvoedingsgewijs een michelinmanneke van hem te maken. Dat hij dag en nacht een beetje leek te verwisselen namen we er graag bij. Ook al begon het om de twee uur nachtelijk voederen na een tijdje wel te ‘piekken’. De eerste weken sliep Astor overdag gemakkelijk en veel. Dat was met zijn grote broer indertijd wel anders. We begonnen er stillekens aan in te geloven dat we een gemakkelijker exemplaar hadden uitgebroed. Na een paar weken liet ons blauwoogje overdag steeds vaker van zich horen in de vorm van krijssessies. Met de verborgen reflux van bruinoogje nog vers in ons geheugen waren we er van overtuigd dat we het weer vlaggen hadden. Ook de kinderarts deelde dit vermoeden en schreef onmiddellijk omeprazole voor. Echter na deze consultatie verminderde het krijsen plots drastisch. Iets wat dus niet typisch is voor reflux. Daarom besloten we nog wat af te wachten met het geven van de medicatie. Enkele dagen hadden we terug een vrij rustige en vrolijke baby. Te vroeg gejuicht blijkbaar want een kleine week later was het weer van dat. Weer lange bleitsessies en weinig slapen nu gepaard gaand met luid intestinaal geborrel. Krampjes dus. Waar hij daarvoor makkelijk een paar uur doorsliep wordt hij nu na een paar minuten telkens weer kronkelend wakker. De dagen zijn lang op die manier. Ondertussen hebben we al vanalles geprobeerd tegen deze krampen want het kind ziet echt serieus af. Druppelkes, draagdoek, ontspannende badjes, zelf soyamelk drinken en melkproducten beperken en zelfs heuse turnoefeningen, maar helaas… De darmen blijven borrelen, het kind blijft kronkelen, krijsen en scheten laten en de ouders beginnen te zuchten. Enkel een suppo kan Astor tot bedaren brengen, maar om dat nu dagelijks te doen… Daarnaast kreeg blauwoogje ook reeds een gesprongen trommelvlies en een eerste antibioticakuur op zijn bord. Nochtans bij tijden, na een ferme scheet of een goed gevulde pamper kan het ventje echt wel lachen en gelijk een kleine chimpansee verhalen vertellen aan zijn moeder of nog liever aan de beestjens van zijn mobile. En ja, daarmee zijt ge echt wel die bleiterij weer voor even vergeten.
En Titus die doet niets liever dan zijn broertje op schoot pakken, tuutje geven en zoentjes geven.
Some random facts:
- Maten en gewichten: iets van een 56cm en 4600g op zijn 2 maand
- Lachte voor het eerst rond 4 weken en begon dit echt frequent te doen sinds hij 6 weken oud was.
- Kan al serieus tateren.
- Lijkt een echte redhead te worden. Ik heb altijd al een schoon rostje gewild
- Heeft helderblauwe oogjes.
- Heeft een wreed schraal velleke. Al tubes cold cream op gesmeerd, maar dat doet precies niet veel.
- Slaapt opgerold in een dekentje gelijk een sosiske zodat hij zichzelf met zijn handjes niet wakker wriemelt.
- Sliep vannacht voor het allereerst 8,5 uur door (van 21u tot 5u30).
En tenslotte nog wat beeldmateriaal
