Moh, wat ze hier nu binnen smijten!

Ach kijk wat zit er hier onder een steen?! En het leeft nog!  Wie had dat gedacht na bijna een jaar van radiostilte.  Maar het is een vers jaar en u kent dat wel.  Een mens loopt dan over van goede intenties en voornemens.  En laat bloggen er daar nu een van zijn.  Maar misschien neem ik u eerst nog even mee naar het verleden, naar mijn 2012.

Dat begon zo:

Halverwege werd er in den echt verbonden:

Waarvoor hij ingenieuze uitnodigingen bedacht, een geweldig kleed door Hem werd ontworpen en schone foto’s door haar haar werden gemaakt!

Het werd uiteindelijk toch geen tuinfeest, maar een onvergetelijke fuif op een boot met vele mooie mensen. Ik kon nadien enkel nog denken: “Can we do it all again?!”

En als dessert zochten we de zon op in Frankrijk.

Het najaar van 2012 was zoals het herfst en winter betaamd letterlijk en figuurlijk wat minder zonnig.  But I’m working on it! In 2013 hopen we op zon in den hof èn in de kop!  Over mijn voornemens en verlangens voor dit jaar vertel ik u later wel.

Read Full Post »

@Van Katoen

Met een voos hoofd door een laatavondige escapade de avond voordien toog ik in goed gezelschap toch naar Van Katoen met als doel iets bij te leren over fotografische dinges.  Ik moet bekennen dat ik ooit  hoopte dat ik door een aanschaf van een reflexcamera plots in staat zou zijn om schonere plaatjes te schieten.  Was dat een ontnuchtering zeg.  Ik word ook altijd een beetje groen als ik schone foto’s zie.  Net zoals ik vroeger een beetje groen werd van meiskes die vlot van spagaatje deden.  Maar bon, dat is een andere histoire.

Een workshop ‘Fotografie voor Bloggers’  dus, alwaar ik een beetje hersendood probeerde te volgen wat Elza D. en Photocopy Ann ons probeerden over te brengen.  Beknopte uitleg over diagfragma, sluitertijd, iso-waardes, etc.  Geweldig interessant vond ik en mijn verlangen om ooit eens een volledige fotografiecursus werd alleen maar aangewakkerd.

Als afsluiter moesten we onze nieuwe skills botvieren op een onschuldige appel.  Zoals ge ziet ben ik er nog lang niet, maar de goesting om terug meer te prutsen met de knopkes en wielekes is er weer.

Thuis nog de ganse avond geprutst en geprobeerd bepaalde zaken in het geheugen te proppen om wat bewuster bepaalde effecten te bekomen.   Waaronder dit experimentje met mijn medewerkzame playmobilvrienden.

Dat smaakt naar meer…

Read Full Post »

Feesten in stijl

Titus werd afgelopen donderdag vier en bij een verjaardag hoort een feest en bij een feest hoort aangepaste kledij.  Het was alweer een tijdje geleden dat er hier nog eens een hemd van onder de naaimachine rolde.  In mijn hoofd lijkt een hemd nog altijd moeilijk.  Terwijl dat dat eigenlijk belachelijk eenvoudig is. Afin, toch voor kleine gasten.

Op het vossenstofke werd ik indertijd instant verliefd, maar eens in huis duurde het lang voor ik wist wat ermee aan te vangen.

 

Het patroon komt uit een Ottobre (herfst 2010).  Oorspronkelijk een model met lange mouwen, maar aangezien ik de lente reeds geproefd heb werden het korte mouwtjes.

Met paspel!

Net op tijd af voor het feest van morgen…

Al was er op de grote dag zelf ook al een kroon en een cadeau.

En afgaande op het tootje kunnen we besluiten dat het goed was…

En nu moet u mij alweer excuseren want ik moet overschakelen naar mijn goddelijke huisvrouwmodus en mijn kot opkuisen, taarten bakken en een waar Marokkaans feestmaal uit mijn potten toveren.

Read Full Post »

Jaaroverzicht

Read Full Post »

1 jaar met Astor

Waar is mijn baby?  Mijn kleinste is ondertussen een erg ondernemend kereltje van 1 jaar.  Geen nijdig schreeuwende baby meer, maar een eeuwige lachebek met slechts twee tanden.  Pijlsnel kruipend met een voorliefde voor verlengdraden en elektronica.  Nog geen enkele interesse voor een tweebenig bestaan, tenzij het tvbakje bemachtigen deze skill vereist.  Wat eten betreft een bodemloos vat en al een jaar lurkend aan moeders buffet. Onzen brok klokt dan ook af op 10kg400 en op 77,5cm.  Met een onuitputtelijke energie schudt hij met zijn gat terwijl hij zelf de radio bedient.  Onze eigenste kleine deejay.  Overdag slapen is aan mijnheer weinig of niet besteed.  Gegierd en geroepen moet er worden: op “papaaaa” en op “Ties”.  Een uur geslapen is een uur niet geleefd.  Gelukkig wordt er ‘s nachts toch (meestal) het klokje rond geslapen.  Zijn kijkers lijken op die van mijn vader van wie mijn grootmoeder altijd zei dat hij ogen had als meren.  Hoe het ook zij, één blik van “mijn koekske” en wij zijn verloren.  Zijn broer, die hem dagelijks wel eens influistert “ik zie u graag mijnheerke” incluis.

Read Full Post »

Prettige feesten en een schonen overgang

Read Full Post »

Najaarsijver

Afgelopen maanden vond ik toch af en toe nog eens een gaatje om wat tijd door te brengen met mijn vrienden.  Met de winter in aantocht was het hoog tijd voor de productie van wat vestimentaire warmte: broeken, jasjes, dekentjes, etc.  Ik was al een hele tijd op zoek naar een eenvoudig, maar mooi patroon voor een broek voor Titus.  Ik maakte al eerder eens een Made-broek voor hem, maar was daar toen niet volledig content van. Deze keer bracht ik wat wijzigingen aan en nu zit dit model hem als gegoten.

En ook Astorke zal geen koude billekens hebben deze winter.  Voor hem werden dankzij den overlock ook wat simpele broekjes geproduceerd.  Dat ik ooit getwijfeld heb om me dat machien aan te schaffen.  Eindelijk had ik ook nog eens tijd om mijn tricotvoorraad wat te doen slinken.  Die t-shirts zijn echt zo simpel om te maken.

In de komende weken zit er hopelijk ook nog wat naaimachientijd verscholen want ik ben nog eens op zoek naar iets voor mezelf. In de naailes ben ik bezig aan een blouse. Nu nog een rok die erbij past. Daarnaast zoek ik ook nog een patroon voor een tuniek.
Hopelijk is de klok mij gunstig gezind.

Read Full Post »

Where do I start, where do I begin?

Na amper een kleine maand terug aan het werk zit mijn eerste week zomercongé er alweer op.   En ja, de nood was alweer hoog.  De combinatie van een nachtelijke zuipschuit en lange werkdagen is toch lastig.  Maar nu staan er nog twee weken samen met al mijn mannen voor de deur.  Samen verlof dat was toch alweer van in december geleden.  Drie weken met als gewenste ingrediënten: Gentse Feesten, een beetje schoon weer (ahum), tijd voor het stikmachien, goede slapers, apropriefjes, bbq, mossels,…

Astor gaat ondertussen al naar de crèche gelijk ne groten.  Hij leerde er slapen met losse armen (na maanden in de puckababy dwangbuis) en haalde er zijn eerste snottebel.  Hij bedient zich nog steeds gaarne van moeders buffet, maar sinds hij 6 maanden werd, wordt er hier dagelijks met veel liefde een prakske bereid.  Een prakske zonder rijst of patatten, enkel groenten en olijfolie.  Maar dat stoort onze kleinste stamgast niet.  Vanaf de eerste hap liet hij zich gewillig vollepelen.  Ook werd hij op zijn halfjarig bestaan verbannen uit de ouderlijke slaapkamer.  En het kan me niet schelen welk causaal verband hierin een rol speelt, maar sindsdien zijn de nachten van dat klein grut aanzienlijk verbeterd.  De ochtendhap vindt meestal niet meer plaats rond vijf uur, maar is sinds kort verschoven naar een uur of zeven.  Waarna hij nog wat verder maft tot rond de klok van negen.  En ook dat droomvoedinggedoe hebben we van de menu geschrapt want dat had gelijk toch geen effect.

Om dat te vieren kreeg hij eindelijk de bedomranding die al lang op mijn to-do-lijstje stond.  Zoek Astor…

Ook hij die voortdurend roept “ik ben wel groot hé” doet zijn ouders veel plezier met slapen tot zijn wekker gaat om 9u30.  Waarna wij zachtjes wakker worden met vrolijke gezangen.  Behalve die keer dat hij zelf aan zijn wekker had geprutst en hij werd gewekt door het “hanengekraaigeluidje” en hij gelijk een halve gare lag te gillen dat er een haan in zijn bed zat.

Read Full Post »

En het machien mag terug op tafel!

De scriptie is af dus mocht de naaimachien na 3,5 maand van onder het stof worden gehaald.  Stoffen werden geordend en eindelijk in een kast opgeborgen.  Van lieve maatjes kreeg ik voor de geboorte van Astor een kadobon van een leuke stoffenwinkel.  Die werd reeds opgesoupeerd en ondertussen werden er al twee rokjes voor mezelf geproduceerd. 

De bedoeling is dat er vooraleer ik terug begin te werken er nog een aantal volgen uit deze prachtige stofjes.  Kwestie van de aandacht van mijn wallen wat proberen af te leiden door wat frisse en fruitige stofjes. 

Ook moet er voor de zoons dringend wat geproduceerd worden.  Nadat ik haar op de laatste Ijverige Wijven bijeenkomst vliegensvlug t-shirts zag produceren ben ik op zoek naar leuke tricotstofjes en spreek ik het het woord “overlock” nogal vaak en op smekende toon uit. 

En sinds ik voor één nichtje een rokje maakte vragen ze nu plots alle drie om zwierige rokjes of kleedjes.  Iemand tips voor snelle rokjes?

Tenslotte wil ik het leed van terug aan het werk te moeten wat verzachten door een nieuwe zelfgemaakte schoudertas.  Voorwaarden: zo ruim mogelijk en snel te maken.  Ook hier zijn tips welkom.

Read Full Post »

4 maanden met Astor

Miljaar ik loop hier achter.  Wilde ik iets schrijven over mijnen driemaander.  Is hij ondertussen toch al wel geen vier maand zeker.  Ik heb nu al tijd tekort.  Wat gaat dat binnenkort geven wanneer ik terug aan het werk ben?  We gaan dat hier dus wat tijdsefficiënt moeten aanpakken.  Gewoon wat random facts om het geheugen wat te ondersteunen, een fotootje en dan gaan we weer over tot de orde van de dag. 

• Is een van de mooiste ventjes van het universum en ik kan dat weten want ik ben zijn moeder. 
• Weegt iets van een 6 kg en is iets van een 62 cm.
• Zijn ooievaarsbeet is zowel op zijn voorhoofd als in zijn nek nog steeds prominent aanwezig. 
• De groeiende interactie tussen de broertjes is geweldig om te zien.  Titus zien gloeien van trots wanneer het lukt om zijn broer aan het lachen te maken.  Sinds het krijsen verminderd is vindt Titus het ook ok dat we zijn kleine broer toch niet zullen meegeven met de vuilkar. 
• Moet het nog steeds met enkel tetjesmelk stellen en eist zo’n 5 à 6 maaltijden per dag.  Helaas vindt er een van zijn schafttijden nog steeds plaats zo tussen 3u30 en 5u ‘s nachts.  Van doorslapen nog steeds geen sprake dus.  Slapen gebeurt ook nog altijd in een bakerzak omdat hij zich anders blijft wakkerwroeten met zijn handjes. 
• Na het laatste doktersverhaal gingen we nog eens naar het uz.  Alwaar de prof het vermoeden van een meervoudige voedingsallergie uitsprak en ook de bezorgdheid rond zijn leverfunctie bevestigde.  Zij stelde voor om stilletjes aan te gaan provoceren met de verschillende voedselgroepen.  Ondertussen testte ik al de zuivelgroep.  Aanvankelijk zag het er veelbelovend uit.  Ik merkte nl. niet al teveel verschil.  Helaas na een dikke twee dagen begon het kind aanzienlijk meer te brullen, hing de diarree weer tot in zijn nek en waren er weer vele schijnbare pijnlijke scheten.  Zuivel dus wederom geschrapt.  Ondertussen zijn we weer twee weken verder en ben ik net gestart met het testen van soja.  So far so good.  Na de borstvoeding zou hij wel aangewezen zijn op peperdure sterk doorgedreven hypoallergene melk.  Zijn leverfunctie werd opnieuw getest en er was al verbetering merkbaar.  Halleluja!
• Sinds zijn ingewanden zich wat beter gedragen is hij ook zo heerlijk vriendelijk en vrolijk.  Ge moet uw kop maar laten zien en ge krijgt een gigantische smile.  Behalve wanneer hij moe is, dan verandert hij in een klein nijdig bleitmonster. 
• Met spijt in het hart zie ik het einde van de borstvoedingsperiode naderen.  Ook deze keer zal ik er moeilijk afscheid van kunnen nemen.  Ik vind het echt een van de mooiste dingen van de ganse babyperiode.  Zo’n klein wurm dat niets gezelliger vindt dan in je decolleté hangen het heeft iets.  Astor is ook zo’n gemakkelijke drinker.  Geen enkele keer heb ik zo moeten worstelen als bij Titus.  Ook het idee dat het misschien wel de laatste keer zal zijn helpt er niet aan.  Ik had dan eigenlijk graag nog wat voort gedaan, maar met het onvoorspelbare van mijn job zie ik het precies praktisch niet haalbaar.  Jammer!
• Binnen een kleine maand is het dus zover.  Na een jaar thuis (ja ik ben een luxebeest) ga ik terug aan het werk.  Dat gaat hier serieus wennen worden.  Ik vrees nu al de ochtend- en avondspits, de files en de stress om tijdig op het werk en in de crèche/school te raken.  Gelukkig werk ik maar 4/5de, maar aangezien ik echt een dweil van een moeder ben gaat er hier in den beginne toch gebleit worden vrees ik.  Blijkbaar ben ik ook een van de weinigen die er niet echt naar uitkijkt om terug te gaan werken.  Het beviel me wel dat fulltime moederen.  Het huishouden doen helaas wat minder… 
• Toch ook wel het vernoemen waard: tussen gebleit, borst en pamper schreef ik toch mijn scriptie, deed ik mijn presentatie en behaalde ik het certificaat van mijn specialisatieopleiding.  Achteraf vanzelfsprekend gepast gevierd met een eerste babyloze avond en een geweldige babysit. 
• Afin time’s up! De resterende weken van mijn verlof wil ik enkel nog genieten van mijn kleine wurms.
  

Read Full Post »