Het is wat mij betreft al veel te lang te druk op het werk.  Dagelijks maak ik overuren en nog steeds heb ik het gevoel dat ik verzuip.  ’s Avonds en in de weekends blijf ik er mee in mijn hoofd zitten en ’s nachts lig ik ervan wakker.  Op het werk kan ik er wel wat lacherig over lopen zagen en neuten, maar helaas is er niets aan te doen.  Gewoon voortdoen is in feite de enige mogelijkheid, maar ik kan het even niet meer.  Ik zou zo graag even een off-knopje hebben want het knettert in mijn hoofd.

De Buttercup Bag is leuk!  Gemakkelijk en snel te maken.  Wel jammer dat het tasje zo klein uitvalt.  Misschien maak ik er nog wel eens eentje, maar dan met een wat uitvergroot patroon.

Ik maakte gisteren trouwens ook nog iets zeer lekkers.  Het is een Jamie Oliver receptje waar ik mijn eigen goesting mee deed.  Oorspronkelijk is het een veggie gerecht, maar aangezien het lief een bezeten carnivoor is werd er wat vlees aan toegevoegd. 

Benodigdheden:

- 1 butternut pompoen (op zijn lengte doormidden gesneden en pitjes verwijderd).

- korianderzaad (geplet) of gemalen korianderzaad

- 1 ajuin (gesnipperd)

- 1 teentje look (gesnipperd)

- klein beetje tabasco (naar believen)

- 5 zongedroogde tomaatjes (fijngesneden)

- 300g gemalen biefstuk (ik gebruik vrijwel nooit gehakt)

- 1,25dl water

- 1 zakje basmatirijst (125g)

- olijfolie, peper & zout

- potje zure room

- verse korianderblaadjes

Werkwijze:

Hol de pompoen verder uit (zodat je hem nadien kan opvullen) met een theelepel, maar laat gerust nog wat vruchtvlees over aan de randen.  Hak het vruchtvlees fijn en bak het in een grote pan in wat olijfolie samen met het korianderzaad, ajuin, look, tabasco, zongedroogde tomaatjes.  Laat dit even sudderen en voeg dan het vlees toe.  Kruid goed met peper en zout.  Als het vlees ook gaar is voeg je het water toe.  Laat dit nog een minuutje of twee koken.  Knip het zakje rijst open en doe de rijst (ongekookt) erbij.  Meng goed. 

Smeer de pompoenschil wat in met olijfolie en leg de twee helften op een groot stuk zilverpapier.  Vul de helften op met het bereide mengsel en druk goed aan.  Plaats de helften nu terug tegen mekaar en rol het geheel strak in het zilverpapier.  Als er vulling over is rol je die er ook gewoon bij in.  Zorg dat alles goed bedekt is. 

Plaats 1,25u in een voorverwarmde oven van 230°C. 

Serveer met een klodder zure room en wat korianderblaadjes. 

Hier geen foto’s van het gerecht.  Tegen dat ik daar aan dacht was het al lang achter de kiezen.

Extra vroeg stond ik gisteren terug aan de crèche.  Helemaal paraat om mijn zoon die vast en zeker al zeven uur onophoudelijk om zijn moeder aan het schreien was te gaan redden. 

Maar neen, sloeg daar even mijn fantasie op hol.  Blijk ik ook zo iemand te zijn die denkt dat de evenaar door haar gat loopt.   Neenee, mijn zoon heeft dat daar goed gedaan zo alleen.  Geen moeder of vader van doen die kleine.  Het grote verdriet was na mijn vertrek blijkbaar snel over.  Hij had zelfs wat geslapen in een zonder-spijlen-bedje. 

Toen ik arriveerde zat Mijnheerke daar dus op zijn dooie gemak torens te bouwen.  En in de plaats van dol van vreugde naar zijn moeder toe te rennen placeerde hij zeer cool nog een laatste blokje op zijn bouwwerk.  Gelukkig kon ik hem wel verleiden  (ik beloofde hem Molletje en druiven) om mee naar huis te gaan.  Zeer enthousiast en met beide handen werd iedereen nog uitgewuifd (hij heeft de laatste tijd trouwens een zeer pauselijke zwaai). 

Laten we seffens eens zien wat dag twee brengt.

Lieve zoon,

Vandaag ben je weer een beetje groter dan gisteren en nog een beetje kleiner dan je morgen zal zijn.  In je jonge leven was het vanmorgen alweer tijd voor een mijlpaal.  Je werd door je moeder voor de eerste keer afgezet in de peutergroep.  Al van bij het binnenkomen leek je nattigheid te voelen.  In plaats van naar links gingen we nu naar rechts in de gang.  Je keeltje werd al open gezet.  Je moeder probeerde je wat stuntelig te sussen met vriend poes en je tuut, maar dit kon de decibels al niet meer dempen.  Tegen dat we in je nieuwe groepje arriveerden hing je als een rasechte babychimpansee aan je moeders been.  We moesten je er met twee afpellen.  Ondertussen waren we al allebei nat door jouw tranen.  Bij het weghangen van je jasje aan de kapstok in het donkere gangetje racete je al snikkend achter je moeder en kroop je in het donker weg achter de kast.  Het toepassen van de struisvogelpolitiek heb je vast ook van je moeder geërfd.  Helaas voor ons beiden levert het meestal niets op.  Je werd van achter de kast gevist en naar de rest van de kindertjes gebracht.  De kinderverzorger nam je over van je mama waardoor je helemaal door het lint ging.  Waarop je moeder naar haar auto vluchtte. 

Zoonlief, op zulke momenten zou ik het liefst van al met jou struisvogel spelen.  We verstoppen ons samen en trekken ons niets aan van de rest van de wereld.  Den boom in met werken, met naar de crèche moeten, met inkomens en facturen.  Enkel wij, en voor de rest niks van tel. 

Tot straks grote vent! Hopelijk zijn je tranen ondertussen gedroogd…

Je mama

Omdat ik er niet tegen kon dat ik een fout had gemaakt, maar geen zin had om de ganse boel terug los te maken, begon ik gisterenavond aan een nieuwke.  En al zeg ik het zelf, deze keer ben ik er ferm content van. 

Patroon hier.

Et voilà het resultaat. Nog voor verbetering vatbaar, maar dat zijn zorgen voor later.

 Patroon hier te vinden.