Titus werd afgelopen donderdag vier en bij een verjaardag hoort een feest en bij een feest hoort aangepaste kledij. Het was alweer een tijdje geleden dat er hier nog eens een hemd van onder de naaimachine rolde. In mijn hoofd lijkt een hemd nog altijd moeilijk. Terwijl dat dat eigenlijk belachelijk eenvoudig is. Afin, toch voor kleine gasten.
Op het vossenstofke werd ik indertijd instant verliefd, maar eens in huis duurde het lang voor ik wist wat ermee aan te vangen.
Het patroon komt uit een Ottobre (herfst 2010). Oorspronkelijk een model met lange mouwen, maar aangezien ik de lente reeds geproefd heb werden het korte mouwtjes.
Met paspel!
Net op tijd af voor het feest van morgen…
Al was er op de grote dag zelf ook al een kroon en een cadeau.
En afgaande op het tootje kunnen we besluiten dat het goed was…
En nu moet u mij alweer excuseren want ik moet overschakelen naar mijn goddelijke huisvrouwmodus en mijn kot opkuisen, taarten bakken en een waar Marokkaans feestmaal uit mijn potten toveren.
Superschoon hemdeke! In mijn hoofd lijkt dat ook vreselijk moeilijk, vandaar dat ik er mij nog nooit aan gewaagd heb. Maar daar moet verandering in komen, met drie mannen in huis
Schoon hemd! En hij lijkt keihard op u he seg!
Welke bakstenen zijn dat?
lol Stien… Wat weet ik dat welke bakstenen dat zijn… Wij hebben ons huis zo gekocht :p Ik zou dat niet aankunnen vrees ik al die keuzes.
Als ge het echt wilt weten kan ik het wel eens vragen aan onzen architectbuurman die hier voor ons woonde en het huis heeft gezet.
Effenaf, een schoon hemdeke!