Vandaag Astor nog maar eens binnenste buiten laten keren door de schoonzus aka de meest geweldige huisarts ooit. Nog eens alle symptoompjes bij elkaar gelegd:
- Het ontroostbare getier dat erger lijkt te worden met ouder worden (en hij dus grotere volumes begint te drinken). In de voormiddag is het minder (‘s nachts wordt er minder vaak gedronken), maar wordt erger naarmate de dag vordert (wanneer hij vaker drinkt). Ook wanneer hij eens wat langer geslapen heeft en dus een tijd niet gegeten heeft krijst hij minder. En wanneer er een perdolan suppo wordt bijgehaald verstomt het krijsen na tien minuten en hebben we terug een blije wakkere / goed slapende baby.
- De extreme (maar echt extreem) winderigheid die ook enkel verergert. Soms denk ik dat hij nog eens gaat opstijgen.
- Het kreunen en kronkelen bij de scheetjes.
- De zeer frequente, vele en soms vreemd uitziende kaka (ik bespaar u verdere details).
- Het schrale, beetje pukkelig velletje met hier en daar wat eczeemachtige plekken.
- De chronisch licht verhoogde lichaamstemperatuur (altijd >37°C).
Op basis van dit alles werd de hypothese koemelkallergie gesteld. Het positieve daaraan is dat kinderen daar blijkbaar op een keer wel uitgroeien, maar dat kan blijkbaar soms een tijdje duren. Het jammere is dat er blijkbaar geen betrouwbare diagnostische testen bestaan om deze hypothese met zekerheid te bevestigen. Ze kan blijkbaar enkel bevestigd worden door de proef op de som te nemen en zoveel mogelijk koemelkeiwit te vermijden. Ook soja zou beter worden vermeden omdat dit ook sterk allergeen is. En aangezien het kind nog borstvoeding krijgt wil dit dus zeggen dat moeder op dieet vliegt. Minstens twee weken geen melk, soja, ei of pinda of voedingsmiddelen waarin deze verwerkt zitten en kijken of het zo betert. Wie weet raak ik op die manier zelf ook nog eens wat overtollige kilo’s kwijt. Een rustigere baby lijkt mij een fantastische motivatie om een dieet vol te houden. 
En om te bewijzen dat hij echt wel kan lachen…
